Sjamanisme is een van de oudste vormen van spiritualiteit en wordt al sinds het begin der tijden beoefend. Deze spirituele traditie vindt haar oorsprong in Siberië, maar verspreidde zich al snel over de hele wereld.
Sjamanisme heeft de afgelopen decennia een soort wedergeboorte doorgemaakt, omdat het perfect aansluit bij de grote ’terug-naar-de-natuur’-bewegingen die de planeet overspoelen. Maar verre van een simpele bevlieging, is sjamanisme een authentiek pad van persoonlijke ontwikkeling. Het stelt je in staat om je te verbinden met het universum en de natuurkrachten om je bestaan te verbeteren.
Sjamanisme kan worden gezien als zowel een spirituele traditie als een therapeutische methode. De vertegenwoordiger ervan, de sjamaan, fungeert als tussenpersoon tussen de krachten van de natuur, de krachten die werkzaam zijn in het universum en hier op aarde. Een sjamaan is in staat om je lichaam, geest en ziel te helen.
Is sjamanisme de oudste religie?
Er bestaat geen twijfel over dat de oorsprong van dit spirituele pad teruggaat tot onheuglijke tijden. Het begon waarschijnlijk in Siberië om twee belangrijke redenen: de ene is de etymologie van de term sjamanisme, de andere verwijst naar sjamanistische praktijken.
Het woord “sjamanisme” heeft Siberische wortels en komt van Evenki, de taal die gesproken wordt door de Toengoestische volkeren, een van de vele volkeren die Siberië al millennia bewonen. Het woord “saman” betekent iemand die danst en hoog springt. En sjamanen bewegen inderdaad veel tijdens meditatieceremonies die de mens verbinden met de natuurkrachten.
Siberiërs: De eerste immigranten
Een tweede bewijs voor de Siberische oorsprong van het sjamanisme komt voort uit het feit dat de meeste sjamanistische praktijken in de wereld lijken op de riten die worden uitgevoerd door de sjamanen van Siberië. De ceremonies, magische instrumenten en rituele kleding worden allemaal gebruikt door de natuurfilosofieën die op het sjamanisme zijn gebaseerd.
Dat is eenvoudig te verklaren door het feit dat het sjamanisme zich snel verspreidde van Siberië naar andere delen van de wereld, waaronder Azië, Europa, Afrika en zelfs tot in Amerika.
Volgens verschillende hypothesen kwamen de Amerikaanse indianen uit Azië, voornamelijk Siberië. En het is waar dat indianen kenmerken hebben die identiek zijn aan die van bepaalde Aziatische populaties, met name de Siberische.
Siberische volkeren hebben voortdurend te maken met de meest barre klimatologische omstandigheden ter wereld. De temperatuur kan dalen tot – 50° C, wat resulteert in een schaarste aan voedselbronnen. Het is niet verrassend dat zij deel uitmaken van onderzoek naar temperaturen en omstandigheden die ver teruggaan, naar een tijd waarin het leven in Siberië milder was.
Er was volop gelegenheid voor hen om naar Amerika te komen, ergens tussen de 12.000 en 30.000 jaar geleden, toen de Beringstraat, een zeearm tussen Alaska en Amerika, bevroren was. Ze hadden gemakkelijk over de 92 kilometer ijs kunnen lopen die de twee continenten scheidt, met medeneming van hun bezittingen en hun spirituele traditie van het sjamanisme.
Wat houdt de beoefening van sjamanisme in?
De Siberische theorie wordt aannemelijker als je de overeenkomsten ziet tussen het Siberische sjamanisme en andere vormen ervan. Sjamanisme is in essentie gebaseerd op de bemiddeling door sjamanen tussen onze wereld en andere rijken: die van de geesten, de natuur, dieren en planten, en die van de doden.
De sjamaan is de centrale speler op dit spirituele pad, de persoon via wie je moet gaan om contact te leggen met andere zichtbare of onzichtbare universums om je heen, aangezien hij degene is die weet hoe hij met hen moet communiceren.
Een sjamaan is een spirituele gids, een adviseur, een profeet, een genezer en een medicijnman. Dat veronderstelt een holistische visie op de wereld, een concept waarbij er geen grenzen zijn tussen de verschillende aspecten van het menselijk leven: spiritualiteit, geneeskunde, psychologie, religie, waarzeggerij…
Sjamanen waren zonder twijfel het eerste middel dat mensen gebruikten om contact te leggen met de natuurkrachten die sterker waren dan zijzelf, en aan wie zij een hogere oorsprong en grenzeloze krachten toekenden.
De vele manifestaties van de natuur (regen, hitte, kou, zonneschijn, enz.) en de klimatologische en menselijke catastrofes die plaatsvonden (droogte, hongersnood, stormen, ziekte, dood…) werden beschouwd als tekenen die wezen op het bestaan en de toorn van hogere krachten. Mensen moesten deze natuurkrachten gunstig stemmen en om bescherming en hulp vragen. Ze wilden niet dat de krachten boos werden, maar vroegen hen in plaats daarvan om bescherming, hulp en gunsten op alle gebieden, met behulp van rituelen uitgevoerd door een sjamaan. Dergelijke sjamanistische ceremonies zorgden ervoor dat de jacht goed zou verlopen en dat het verzamelen van planten — de enige voedselbronnen voor volkeren die in zulke barre, bevroren omstandigheden leefden waar het land onmogelijk te bewerken was — gunstig zou zijn.
Rituelen werden gebruikt om geslachte dieren te bedanken voor hun vlees om de stam te voeden en om de lange expedities te zegenen die deze nomadische volkeren regelmatig ondernamen.
In het sjamanisme wordt de mens niet als superieur aan de natuur beschouwd, maar slechts als een van haar elementen. In sjamanistische tradities hebben mensen geen rechten over de aarde, die als heilig wordt beschouwd omdat ze alles biedt wat we nodig hebben om te leven, onszelf te voeden, te kleden en te huisvesten, enzovoort.
Wat kan een sjamaan doen?
Mensen raadplegen sjamanen om verschillende redenen: het oplossen van dagelijkse problemen, rijk worden, genezing, contact zoeken met overledenen, gunsten van de natuur aantrekken en meer.
Zodra iemand zijn probleem onthult, zal een sjamaan doorgaans in trance raken door een speciale ceremonie uit te voeren. Met behulp van verschillende praktijken, magische instrumenten en bezweringen “reist” de sjamaan, in een hogere staat van bewustzijn, naar andere werelden.
Daar vraagt de sjamaan de natuurkrachten waarmee hij contact maakt (hogere geesten, de doden, dieren of planten) om advies dat past bij het probleem. Wanneer hij terugkeert uit zijn trancetoestand, past hij de aanbevelingen uit de hogere werelden toe.
In het sjamanisme neemt de sjamaan een essentiële plaats in binnen samenlevingen die in harmonie met de natuur leven. De natuur wordt beschouwd als een levend wezen dat gerespecteerd moet worden.
De sjamaan is de enige die contact kan leggen met de krachten van de natuur. Hij bezit een gave die is ontwikkeld door contact met een ervaren sjamaan, die zijn spirituele meester wordt. Een leerling-sjamaan moet een lange, moeilijke inwijding ondergaan, zowel mentaal als fysiek. Hij moet zijn grenzen bereiken en overschrijden om zijn krachten volledig te ontwikkelen en in staat te zijn naar hogere werelden te reizen om contact te leggen met geesten.
Hoe genezen sjamanen?
Onder het toeziend oog van zijn spirituele meester leert hij hoe hij in een trancetoestand kan komen om contact te leggen met de geesten, die hogere entiteiten van de natuur, dieren, planten en mineralen, evenals met degenen die al zijn overleden.
Hij wordt vervolgens getraind om te genezen door medicinale kruiden te leren herkennen, natuurlijke remedies te brouwen en de geneeskrachtige eigenschappen van planten en mineralen te assimileren.
Wanneer een zieke hem komt opzoeken, voert hij een ritueel uit waarbij hij in trance raakt en naar andere werelden “reist”. Daar vraagt hij de natuurkrachten waarmee hij contact maakt (hogere geesten, de doden, dieren of planten) om de beste remedies.
Wanneer hij terugkeert uit zijn trance, bereidt en dient hij de natuurlijke remedies toe die hij heeft meegebracht uit de verschillende spirituele dimensies die hij heeft bezocht.
In essentie is een sjamaan een spirituele meester
Als tussenpersoon tussen deze wereld en hogere geesten kan een sjamaan naar parallelle universums reizen om hen te ontmoeten. Hij kan zichzelf ook in het verleden of de toekomst projecteren om psychische divinatie tot stand te brengen en gebeurtenissen te voorspellen. Hij geeft duidelijke antwoorden op vragen van mensen, die vervolgens zijn advies en remedies uit het hiernamaals toepassen.
Zijn antwoorden kunnen raadselachtig zijn en moeten worden ontcijferd door degenen die hem raadplegen. Dit begrip is vaak nodig voor hun spirituele evolutie en om een beter begrip te krijgen van de wereld om hen heen.
Naast zijn vermogen om te genezen en de toekomst te voorspellen, is een sjamaan een spirituele meester. Hij helpt mensen hun ware pad in het leven te vinden en spiritueel te evolueren. Om dat te doen, geeft hij kostbaar advies dat is aangepast aan hun persoonlijke situaties. Dit omvat best practices, meditaties, gebeden en beschermingen om hen te helpen op hun gekozen levenspad.
Hij laat hen zien hoe ze onafhankelijk kunnen zijn en hoe ze de hulp kunnen gebruiken die de natuurkrachten kunnen bieden. Hij onderwijst ook de beste manieren om de natuur te behouden. Zo leren mensen hoe ze op verantwoorde wijze natuurlijke hulpbronnen kunnen exploiteren, alleen wanneer dat nodig is en afhankelijk van hun behoeften. Niet meer en niet minder. De natuur mag niet worden geplunderd of vervuild.
Mensen wisten hoeveel dieren ze moesten doden om hun gezin en de stam te voeden. Ze brachten hulde aan dieren nadat ze waren gedood en verzamelden alleen genoeg fruit en bessen om in hun behoeften te voorzien.
Het heilige vuur van de sjamaan
Vuur speelde een grote rol in het sjamanistische leven en de traditie. Het was het natuurlijke element dat fungeerde als tussenpersoon tussen de bevoorrechte weinigen en de geesten. Sjamanen, ook wel Meesters van het Vuur genoemd, wisten hoe ze het perfect moesten gebruiken tijdens hun ceremonies om mensen en geesten met elkaar te verbinden.
Naast zijn rol als doorgeefluik naar de spirituele wereld, werkt vuur ook zuiverend. Vuur stelt sjamanen in staat om verbinding te maken met de schepper van het universum, in veel indiaanse tradities vaak de Grote Geest genoemd. Vuur trekt de Grote Geest aan en vergemakkelijkt de communicatie ermee. Het dient als een boodschapper die de eisen en verzoeken van mensen doorgeeft aan de hogere werelden. In de sjamanistische filosofie is vuur een levend heilig wezen, net als alle elementen van de natuur.
Vuur bracht mensen samen terwijl stammen zich rond een centraal vlampunt verzamelden. Hier werden alle belangrijke beslissingen genomen en kwamen mensen samen in gebed.
Vuur symboliseert de transformatie van materie en wedergeboorte. Wanneer een sjamaan of iemand die sjamanisme beoefent voor een vuur bidt, worden negatieve gedachten verteerd en vervangen door positieve, constructieve gedachten.
Deze transformatie, heilige transmutatie genoemd, vernieuwt materie en laat een nieuwe staat van bewustzijn uit de as herrijzen. Dit proces heeft een direct en symbolisch verband met de mensheid.
Net als de Feniks die uit zijn as herrijst in Griekse, Egyptische en Assyrische tradities, gelooft het sjamanisme dat de mens herboren wordt door contact met heilig vuur. Deze wedergeboorte houdt in dat oude overtuigingen worden losgelaten en nieuwe worden aangenomen die de levensomstandigheden verbeteren.
Vuur is de beste manier om te zuiveren, schoon te maken en te desinfecteren. Het kan worden gebruikt op locaties die gevuld zijn met de negatieve vibraties van gekwelde zielen.
Iemand bidt voor het vuur om zichzelf te zuiveren van ziekte en slechte daden. Ze proberen te veranderen wat niet werkt in hun leven en met een schone lei te beginnen.
Tips voor vuurlopen
Een van de belangrijkste en meest indrukwekkende ceremonies die door sjamanen worden uitgevoerd, is het lopen over hete kolen. Het is in het Westen wijdverspreid geraakt als een manier om ultieme moed te bewijzen.
Sjamanen gebruiken vuurlopen als een ritueel om contact te leggen met geesten en zichzelf te zuiveren. Het triggert ook een mystieke extatische trance van eenwording met hogere natuurkrachten.
Vuur wijdt discipelen van het sjamanisme in in de technieken ervan. Lopen over hete kolen is een belangrijke stap in elke sjamanistische inwijding.
De ceremonie lijkt in het begin misschien moeilijk en voorbehouden aan uitzonderlijke mensen. Dat is zowel waar als onwaar. Je loopt niet zomaar over hete kolen. Het moet gebeuren op een specifiek moment in de inwijding van een discipel, wanneer deze er klaar voor is.
The Ritual of Fire Walking
Vuurlopen vereist het overwinnen van concepten over vuur, vooral in het Westen. In het Westen zien mensen vuur met argwaan en beschouwen ze het eerder als destructief dan als zuiverend.
Dit negatieve beeld is vanaf de kindertijd in ons onderbewustzijn geplant. Het is vaak moeilijk te verwijderen en is het grootste obstakel bij het vuurlopen.
Zodra iemand het negatieve concept wist en vuur ziet als een natuurlijk en welwillend element, wordt het lopen over hete kolen gemakkelijker.
Wanneer de geest vuur niet uitsluitend als destructief ziet, wordt het lichaam minder gevoelig voor pijn. Een ingewijde mag vuurlopen niet zien als een manier om indruk te maken op vrienden of moed te bewijzen. In plaats daarvan moeten ze het zien als een fase in hun sjamanistische inwijding.
Mensen die besluiten over vuur te lopen, zouden dat moeten doen om zichzelf te regenereren en te zuiveren van psychische onzuiverheden. Ze moeten ernaar streven hun bewustzijnsniveau te verhogen om te communiceren met de Grote Geest en de hogere werelden.
Vuurlopen helpt je jezelf beter te leren kennen en verborgen vermogens te ontdekken. Het wekt je innerlijke kracht door je vitale kracht te vergroten.
Als je dat bewustzijnsniveau bereikt, loop je over hete kolen zonder pijn te voelen. Je zult ook werkelijke spirituele voordelen behalen.
Sjamanisme of de beoefening van spirituele ecologie
Als spiritueel pad staat het sjamanisme open voor de zichtbare en onzichtbare werelden die ons omringen.
Sjamanisme biedt een traditionele visie op de wereld en een moderne kijk op het leven en ecologie. Het beschouwt de mens niet als de eigenaar van de aarde, maar ziet de mens als één element tussen vele in het universum. Onze planeet wordt als heilig beschouwd. Het beste wat we kunnen doen is niet de planeet veranderen, maar onze houding veranderen.
Dankzij het sjamanisme kan de mensheid zijn bewustzijn verhogen en communiceren met de natuur. Hij is geen roofdier van het land, maar de dienaar ervan, altijd strevend naar harmonie.
